Charlie Hunter

Mensen uit de directe omgeving van Charlie Hunter vermoeden dat hij over een dubbel stel hersens beschikt: ‘the only thing that can explain his prodigious output’. Omdat hij zowel de gitaar- als de baspartijen zelf wilde spelen, vroeg hij Novax guitars voor hem een achtsnarig instrument te bouwen, dat hij inmiddels eigenhandig heeft teruggebracht tot zeven snaren. Charlie Hunter brak in 1992 door als lid van de Dispasable Heroes of Hiphoprisy – misschien wel de band met de langste naam – waarmee hij een toernee maakte: ‘I learned a lot about what I didn’t want to do with my life.’ Verder speelde hij onder meer bij James Brown en de Rahsaan Roland Kirk Cover Band, voordat hij het Charlie Hunter Trio oprichtte. Een tijdlang maakte hij platen voor Blue Note Records. Maar Hunter was niet tevreden over zijn rol: ‘polished records... just another “guitar guy”.’ Tegenwoordig neemt hij op voor Fantasy; zijn laatste plaat Misitico verscheen vorig jaar zomer op dat label, in dezelfde bezetting als vanavond. Muziek die zich beweegt tussen fusion en progrock. ‘Mistico is nasty, rough, and anything but straightforward.’

Klik op de foto om de diashow te starten.